skip to Main Content

ΠΑΙΔΙΑ

Πότε ένα παιδί χρειάζεται λογοθεραπεία;
Ας ξεκινήσουμε με την αποδοχή ότι κάθε παιδί ακολουθεί την δική του πορεία ανάπτυξης. Υπάρχουν ωστόσο κάποιες γενικές αρχές για το τι περίπου πρέπει να περιμένουμε από ένα παιδί σε κάθε ηλικία. Διαβάστε τον πίνακα που ακολουθεί. Αν δείτε ότι η εικόνα του παιδιού σας αποκλίνει από τα ενδεικτικά στοιχεία του πίνακα καλό θα ήταν να γίνει ολοκληρωμένη αξιολόγηση από ειδικό Λογοθεραπευτή.

Ηλικία Ανάπτυξη Λόγου-Ομιλίας

Έως 6 μηνών: – Το μωρό αντιδρά σε ήχους, κοιτάει ή στρέφει το κεφάλι προς την πηγή τους – Παράγει ήχους

Έως 12 μηνών: – Καταλαβαίνει απλές οδηγίες – Λέει “μαμά”-“μπαμπά” – Γυρίζει όταν ακούει το όνομά του

Έως 18 μηνών: – Καταλαβαίνει απλές οδηγίες και προτάσεις – Κατονομάζει οικεία αντικείμενα – Λέει καινούριες λεξούλες κάθε μέρα

Έως 2 χρονών: – Καταλαβαίνει σύνθετες οδηγίες (“Πάρε το ποτήρι και βάλε το πάνω στο πιάτο”) – Λέει προτάσεις με 2-3 λέξεις

Έως 3 χρονών: – Καταλαβαίνει απλές ιστορίες – Φτιάχνει προτάσεις με 4-5 λέξεις – Κάνει ερωτήσεις – Χρησιμοποιεί πληθυντικό και προθέσεις

Έως 4 χρονών: – Η ομιλία του παιδιού μοιάζει πια πολύ με αυτήν των ενηλίκων, με σωστή γραμματική και σύνταξη, και με καθαρή άρθρωση (αν και μπορεί να μην λέει ακόμα καθαρά το ρω και το σίγμα)

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ

Λεκτική Δυσπραξία/Φωνολογικές Δυσκολίες
Η Αναπτυξιακή Λεκτική Δυσπραξία είναι μία πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος που επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να βάζει στη σειρά και να λέει ήχους, συλλαβές και λέξεις. Το παιδί ξέρει τι θέλει να πει, αλλά το μυαλό δεν δίνει τις σωστές εντολές ώστε να κουνηθούν όλα όπως πρέπει και να βγει σωστή ομιλία. Έχει πολλές φορές ως αποτέλεσμα το παιδί να έχει φτάσει 2,5-3 χρονών και να μην λέει ακόμα ούτε βασικές λεξούλες, ή το λεξιλόγιό του να είναι περιορισμένο σε 15-20 έννοιες-λέξεις. Η Λεκτική Δυσπραξία είναι μία πάθηση που χρειάζεται πολλή προσπάθεια και δουλειά για να ξεπεραστεί, επομένως όσο νωρίτερα διαγνωσθεί, τόσο το καλύτερο για το παιδί μας.

Τραυλισμός
Ο Τραυλισμός είναι μια δυσκολία στη ροή της ομιλίας. Αποτελεί μία σύνθετη διαταραχή που συνήθως χαρακτηρίζεται από διακοπτόμενη ροή ομιλίας λόγω επαναλαμβανόμενων κολλημάτων, επαναλήψεων ή επιμηκύνσεων ήχων στην αρχή ή τη μέση της λέξης. Συχνά συνοδεύονται από αντανακλαστικές συσπάσεις του προσώπου ή του σώματος και σε ορισμένες περιπτώσεις από απώλεια βλεμματικής επαφής και απώλεια ελέγχου του ρυθμού της αναπνοής. Τα λεκτικά συμπτώματα συσχετίζονται με αρνητικά συναισθήματα όπως είναι ο φόβος για λεκτική επικοινωνία ή ένα αίσθημα επικοινωνιακής ανεπάρκειας και ανασφάλειας και με συμπεριφορές αποφυγής όπως είναι η αποφυγή λέξεων, προσώπων, ή επικοινωνιακών περιστάσεων. Στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους ενηλίκους εμφανίζεται με συχνότητα 1% του συνολικού πληθυσμού ενώ το ποσοστό των παιδιών προσχολικής ηλικίας που για κάποιο διάστημα της ζωής τους εμφάνισαν δυσκολίες ροής αγγίζει το 5%. Είναι 3 φορές συχνότερος σε οικογένειες με ανάλογο κληρονομικό ιστορικό και 4 φορές συχνότερος στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.

Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές / αυτισμός:
Ο Αυτισμός είναι μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, καθώς και από περιορισμένη, επαναλαμβανόμενη και στερεότυπη συμπεριφορά. Όλες αυτές οι ενδείξεις ξεκινούν πριν το παιδί γίνει τριών ετών. Οι γονείς συνήθως παρατηρούν σημάδια στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού τους. Τα συμπτώματα συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά, αλλά ορισμένα αυτιστικά παιδιά πρώτα αναπτύσσονται κανονικά και ύστερα οπισθοδρομούν. Έγκαιρες παρεμβάσεις συμπεριφορικού ή γνωστικού τύπου, βοηθούν ουσιαστικά τα αυτιστικά παιδιά να αποκτήσουν δεξιότητες αυτο-εξυπηρέτησης, κοινωνικής αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας. Αν και δεν υπάρχει γνωστή μέθοδος που να θεραπεύει πλήρως, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις παιδιών που θεραπεύτηκαν. Δεν υπάρχουν πολλά παιδιά με αυτισμό που μπορούν να ζήσουν ανεξάρτητα μετά την ενηλικίωση τους, αν και μερικά το καταφέρνουν. Μια αυτιστική κουλτούρα έχει αναπτυχθεί, με κάποια άτομα να αναζητούν θεραπεία και κάποια άλλα να πιστεύουν πως ο αυτισμός πρέπει να είναι ανεκτός ως διαφορά και να μην αντιμετωπίζεται ως διαταραχή.

Βάσει του παγκοσμίως καταξιωμένου Αμερικανικού Διαγνωστικού Συστήματος DSM-IV (ή DSM-4) του 2000, οι κατηγορίες των ΔΑΔ έχουν ως εξής:

  • ΑΥΤΙΣΜΟΣ
  • ΣΥΝΔΡΟΜΟ RETT’S
  • ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ (CHILDHOOD DISINTEGRATIVE DISORDER)
  • ΣΥΝΔΡΟΜΟ ASPERGER’S

 

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ)
Η ΔΕΠΥ είναι μία νευροβιολογική κατάσταση που εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά του Δημοτικού επηρεάζοντας την ικανότητά τους να συγκεντρωθούν. Η ακριβής αιτία της ΔΕΠ-Υ δεν είναι γνωστή. Η διαταραχή επηρεάζει ένα 3-5% των παιδιών, με τα αγόρια να έχουν 2-3 φορές περισσότερες πιθανότητες να την έχουν από ό,τι τα κορίτσια. Η νοημοσύνη των παιδιών αυτών είναι απολύτως φυσιολογική έως και αυξημένη.

Κάποιες ακόμα διαταραχές είναι οι εξής:

  • Νευρολογικές διαταραχές
  • Διαταραχές φωνής
  • Βαρηκοΐα/Κώφωση
  • Νοητική υστέρηση/Σύνδρομα
  • Διγλωσσία
Back To Top